علي اكبر محمودي دشتي
115
ادلهء اثبات دعوى ( فارسي )
احتساب مدت حمل ومواقعه ، اختلافى نداشته باشند مثلا مرد مدعى باشد كه طفل در كمتر از شش ماه متولد شده وزن ادعا كند كه در شش ماه متولد شده است . اما در صورت أول : اگر زن بتواند به وسيله اجتماع وخلوت خود با شوهر كه اماره مواقعه ونزديكى است دعوى خود را اثبات كند پس قول أو مقدم است . ولى اگر نتواند خلوت خود با شوهر را ثابت كند در اين حال بايد ديد اختلاف آنان در چه مورد است ، اگر اختلاف در مورد كمترين مدت حمل باشد بدين معنا خواهد بود كه آيا در تاريخ شش ماه قبل دخول تحقق يافته يا خير زن مدعى مىشود كه دخول تحقق يافته ومرد منكر آن است . قهرا قول مرد كه منكر دخول است مقدم مىباشد . اما اگر اختلاف آنان در مورد بيشترين مدت حمل باشد پس بازگشت اختلاف به آن است كه آيا قبل از ده ماه ( بيشترين مدت حمل ) دخول تحقق يافته يا خير ؟ مثلا مرد مدعى مىشود كه يازده ماه قبل از ولادت دخول تحقق يافته ودر نتيجة از تاريخ دخول تا تاريخ ولادت بيشتر از ده ماه گذشته است پس فرزند ملحق به أو نيست . ودر مقابل زن ادعا مىكند در آن تاريخ دخول تحقق نيافته است پس قول زن كه منكر دخول ومقاربت است مقدم مىباشد ودر نتيجة فرزند ملحق به شوهر مىشود . اما صورت دوم : كه اختلاف آنان در تاريخ ولادت است . اگر مرد مدعى شود كه طفل در كمتر از شش ماه تولد يافته ودر نتيجة فرزند ملحق به أو نيست وزن منكر آن باشد پس قول زن مطابق با أصل است واستصحاب عدم ولادت طفل در كمتر از شش ماه ، قول أو را تأييد مىكند ودر نتيجة فرزند به شوهر ملحق مىشود . واما اگر مرد مدعى شود كه طفل در تاريخي بيش از ده ماه تولد يافته پس قول أو مطابق با أصل خواهد بود . چرا كه أو ادعا مىكند در مدت ده ماه ، ولادت صورت نگرفته